Ana içeriğe atla

CCD Kamera Nedir? Gerçek CCD Modeller, “CCD Görünümü” ve İkinci El Alırken Nelere Bakmalı

Özgün metnin yazarı: | Yayımlandı

Yapay zekâ destekli çeviri ve düzenleme: Caddy (AI)

Bu yazı şu dillerde de okunabilir: 繁體中文 · English · 日本語 · 한국어 · Bahasa Indonesia · Bahasa Melayu · ไทย · Português (Brasil) · Español · Tiếng Việt · Deutsch · हिन्दी

İçindekiler (33)

CCD kamera, CCD görüntü sensörü kullanan dijital fotoğraf makinesidir. Bugün “CCD kamera” denildiğinde genellikle 2000’lerin cep boyu kompakt dijital makineleri kastedilir; Türkçede bunlara çoğu zaman kısaca dijital kamera ya da kompakt makine denir. Son iki yıldır gençler “CCD görünümü” peşinde: karanlık, sıcak tonlu, flaşın doğrudan patladığı, hafif yumuşak fotoğraflar. Bulabildiğim teknik kanıtlar, bu görünümün esas olarak o makinelerin koşullarının bütününden geldiğine işaret ediyor: küçük sensörler, doğrudan flaş, üreticilerin o zamanki renk ayarları ve makineden doğrudan çıkan düşük çözünürlüklü JPEG’ler. CCD çipinin kendisinde bir sihir yok.

Bu yazı beş soruyu yanıtlıyor:

  • CCD ile CMOS arasındaki asıl fark ne, “CCD görünümü”nün ne kadar dayanağı var ve bu kanıtlar ne kadar güçlü?
  • “CCD kamera” diye satılan pek çok yeni makine neden aslında CCD değil?
  • Akım Çin’de, ABD’de ve Japonya’da ne kadar büyük?
  • Hangi on popüler model gerçekten CCD kullanıyor ve aralarından nasıl seçim yapılır?
  • İkinci el CCD kamera alırken en sık düşülen altı tuzak ne ve her biri nasıl kontrol edilir?

Bu yazıdaki her fiyat ve rakam, kontrol edildiği tarihe bağlıdır: Çince orijinal 25 Eylül 2026’da araştırıldı; 6. bölümdeki model özellikleri ve düzeltmeler 27 Ekim 2026’da doğrulandı. Bulamadığım şeyler yazının sonunda ayrıca listeleniyor.

1977’den 2026’ya kompakt fotoğraf makinelerinin tüm tarihi ve CIPA sevkiyat rakamları Kompakt fotoğraf makinesi nedir (Çince) yazısında. Tek kullanımlık makineler, şipşak makineler ve kompakt makinelerin farkı için seri özetine (Çince) bakabilirsiniz.

1. CCD kamera nedir: bir dönemin adına dönüşen sensör

CCD ile CMOS’un farkı: herkese tek mikrofon mu, her sırada bir mikrofon mu

Dijital bir makinenin sensöründe milyonlarca, hatta on milyonlarca küçük hücre (piksel) bulunur ve her biri aldığı ışığı elektrik yüküne çevirir. CCD ile CMOS arasındaki fark, bu yüklerin nasıl okunduğudur.

CCD, tek mikrofonu olan bir sınıf gibidir. Herkesin yükü sıra sıra öne aktarılır, tek çıkışta kuyruğa girer ve ancak orada yükseltilip bir sayı olarak okunur.

CMOS sensör ise her öğrencinin sırasına ayrı bir mikrofon koymak gibidir. Her pikselin hemen yanında kendi yükselticisi vardır, bu yüzden pek çok hücre aynı anda okunabilir.

Kazananı bu fark belirledi. CMOS daha hızlı okur, canlı önizlemeye izin verir, daha az enerji harcar ve daha az ısınır. Teknoloji sitesi PetaPixel, Nikon D3 ve Sony a700 gibi 2007 kuşağı makineleri CMOS’un hızla öne geçmeye başladığı dönüm noktası olarak görüyor. Xinhuanet’in 2024 tarihli bir haberine göre CMOS 2010 civarında ana akım hâline gelmişti. Aynı haber CCD’nin zayıf yanlarını da sıralıyor: büyük ya da yüksek çözünürlüklü üretmek zor, düşük ışıkta gürültülü ve dinamik aralığı sınırlı.

6 megapiksellik bir dijital fotoğraf makinesinden çıkarılmış bir CCD sensör, yeşil bir devre kartı üzerindeki metal bir yuvaya oturtulmuş, ortadaki sensör yüzeyi kırmızı, yeşil ve mavi ışık yansıtıyor.

“CCD kamera”ya adını veren parça bu: fotoğrafçının kendi eski 6 megapiksellik dijital makinesinden çıkarıp 2009’da fotoğrafladığı bir CCD. Yükler bu yüzey boyunca sıra sıra ilerler; yukarıda anlatılan “tek mikrofon için kuyruğa girmek” budur. Fotoğraf: Ahmed2IQ, kamu malı, orijinal.

Yani “CCD kamera” aslında bir dönemi anlatıyor

CMOS, DSLR’larda ve üst düzey makinelerde kazandıktan sonra CCD çoğunlukla kompakt dijital makinelerde kaldı; ta ki telefonlar bu kategoriyi yutana kadar. Japonya’daki Camera & Imaging Products Association’a (CIPA) göre, objektifi gövdeye sabit dijital fotoğraf makinelerinin dünya genelindeki sevkiyatı 2008’de yılda 110,07 milyon adetle zirve yaptı. 2023’teki dip noktada ise yalnızca 1,72 milyon adet sevk edildi.

Bugün konuşulan “CCD kameralar”, o dönemde üretilip artık ikinci el piyasasına akan makinelerdir. Terim başlangıçta bir parçayı tanımlıyordu. Şimdi bir dönemin havasını tanımlıyor ve bir sonraki konu da tam buradan başlıyor: pek çok “CCD kamera” aslında hiç CCD değil.

2. “CCD görünümü” gerçek mi? Fotoğraflar farklı, ama her şeyi çip açıklamıyor

“CCD görünümü” derken neyi kastediyoruz

İnternette CCD kamera görüntülerine dair tarifler çoğunlukla üç noktada toplanıyor:

  • Renk: yaygın izlenim daha derin maviler, daha doğru kırmızılar ve daha sıcak ara tonlar (PetaPixel’in derlediği kullanıcı izlenimleri).
  • Parlaklık: CCD’nin dinamik aralığı gölgelere yakındır; parlak alanları korumak daha kolaydır ve görüntü genel olarak daha karanlıktır, bu da daha “sinematik” görünür (PetaPixel; ikinci el kamera satan bir mağazanın yazısı da aynısını söylüyor).
  • Portreler: Xinhuanet’in görüştüğü kişiler, CCD portrelerinin telefon fotoğraflarından daha az keskin olduğunu, bu yüzden cilt kusurlarının daha az göründüğünü, yani yerleşik bir güzellik filtresi gibi çalıştığını söyledi.

Ama aynı PetaPixel yazısı, birkaç kör testte HSL (ton, doygunluk, açıklık) ile ayarlanmış CMOS fotoğraflarının CCD fotoğraflarına çok yaklaştığını da not ediyor. Fark büyük ölçüde sensörün kendisinden değil, her üreticinin renk işlemesinden geliyor.

“CCD görünümü”nün dört kaynağı

Bu iddiaları parçalarına ayırınca en sağlam açıklama şu: “CCD görünümü”, 2000’lerin kompakt makinesinin bütün tarifidir ve CCD bu tarifin yalnızca bir malzemesidir.

Kaynak O dönem Fotoğrafta
görülen
Küçük
sensör
Cep makineleri
çoğunlukla
1/2,3 inç
küçük sensör
kullanırdı
(örn. IXUS 130)
Düşük ışıkta
daha çok gürültü,
sınırlı dinamik
aralık; parlak ve
karanlık alanları
aynı anda
tutmak zor
Doğrudan
flaş
Gövdeye gömülü,
objektifin hemen
yanında, ışığı
önden patlatan flaş
Konu aydınlanır,
arka plan kararır;
gece çekimlerinde
düz bir “direkt
flaş” hissi
Renk
ayarı
Her üreticinin
JPEG motorunun
kendi renkleri
vardı
Derin mavi,
doğru kırmızı,
sıcak ara tonlar:
“o renk”
Düşük
çözünürlüklü
JPEG
Yaklaşık
5-14 MP, makinede
sıkıştırılmış,
sonradan
düzenleme yok
Daha az
keskinlik ve
cilt detayı,
telefondan
“daha yumuşak”

Bu tablodan çıkan sonuç: dört kaynaktan yalnızca ilki doğrudan sensörle ilgili ve orada önemli olan sensörün CCD ya da CMOS olması değil, küçük olması. Renk ayarını her üreticinin görüntü motoru, doğrudan flaşı gövde tasarımı, düşük çözünürlüklü JPEG’leri ise dönemin teknik özellikleri belirledi. Aynı küçüklükte bir CMOS sensör koyun, aynı doğrudan flaşı kullanın, aynı şekilde düzenleme yapmayın; sonuç çok benzer olur. Bir sonraki bölümdeki “CMOS’lu CCD kameraların” satmasının nedeni de tam olarak bu.

Kanıtlar ne kadar güçlü?

“CCD görünümü”nün esas olarak koşulların bütününden geldiği iddiası için bulabildiğim kanıtlar şu kategorilere ayrılıyor:

  • Teknoloji medyası: PetaPixel’in CCD ve CMOS’un çalışma biçimine dair 2021 tarihli derlemesi ve kör testler, bu yazının ana dayanağı.
  • Haber röportajları: Xinhuanet’in Aralık 2024 haberindeki işletme sahipleri ve kullanıcıların sözleri; bunlar deneyim anlatımı.
  • Satıcı yazıları: ikinci el kamera satıcılarının yazdığı CCD-CMOS renk karşılaştırmaları; yazanların satış çıkarı var.
  • Akademik araştırma: bulunamadı. “CCD vs CMOS color blind test study” gibi sorgularla aradım ve hakemli bir karşılaştırma bulamadım.

Dolayısıyla bu yazının söyleyebileceği en fazla şey “teknoloji medyası ve kör testler bu yönü gösteriyor” olabilir, “bilim kanıtladı” değil. Öte yandan CCD çipinin kendisinin özel bir rengi olduğunu iddia edenlerin de daha güçlü bir kanıtı yok.

3. Ters köşe: “CCD kamera” diye satılan pek çok yeni makine aslında CMOS

“CCD kamera” popüler olunca, bir parça adı olmaktan çıkıp bir tarz etiketine dönüştü. İnternet ilanlarında başlığında “CCD” geçen yeni makinelerde her zaman CCD bulunmuyor. En sık görülen iki örnek:

  • Kodak PixPro FZ55, 1/2,3 inç CMOS sensör kullanır. Makineyi, 2013’ten beri Eastman Kodak’tan lisans alan Kaliforniya’nın Gardena kentindeki JK Imaging tasarlayıp üretiyor; Kodak’ın kendisi bu makineyi yapmıyor. Japonya’daki perakende satışlarını izleyen BCN’ye göre FZ55, 2025’te Japonya’da satışlara göre 1 numaralı kompakt dijital makine serisiydi ve ilk 10’un 4’ünü Kodak markalı modeller aldı.
  • Canon IXUS 285 HS A da CMOS’tur. 2016 tarihli IXUS 285 HS’in yenilenmiş sürümüdür; orijinal modelde zaten Wi-Fi ve NFC vardı, yenilemedeki ana değişiklik microSD karta geçiş.

Bir Kodak PixPro AZ401’in önden görünümü: kırmızı gövdeli ve siyah tutamaklı, köprü tipi bir dijital fotoğraf makinesi; üstünde beyaz bir Kodak logosu, objektif halkasında 40x geniş açı zum yazısı var ve açık renkli bir halının üzerinde duruyor.

Kodak PixPro AZ401, FZ55 ile aynı PixPro serisinden ve JK Imaging tarafından lisansla üretiliyor (bu FZ55 değil; Commons’ta FZ55’in açık lisanslı bir fotoğrafını bulamadım). Gövdedeki Kodak logosu lisanslı bir markadır ve Kodak’ın kendisinin hâlâ fotoğraf makinesi ürettiği anlamına gelmez. Fotoğraf: Greyfiveys, CC BY-SA 4.0, orijinal.

FZ55’in resmî teknik özellikleri 1/2,3 inç CMOS sensör belirtiyor (kaynak: Wikipedia’daki “Kodak Pixpro” maddesi); yani “CCD kamera” diye satılan bir FZ55, kendi teknik özelliklerine göre bir CMOS makinedir.

Bir makinede gerçekten CCD olup olmadığını kontrol etmek kolay:

  • Yeni bir makinede üreticinin teknik özellikler sayfasındaki “Görüntü sensörü” satırına bakın: CCD mi yazıyor, CMOS mu?
  • Ürün başlığında ya da ilan metninde geçen “CCD” sayılmaz. Bu pazarlama dilidir.
  • Eski bir ikinci el makinede modeli inceleme sitesi DPReview’da arayın; teknik özellik sayfasındaki “Sensor type” alanı bunu söyler.

CMOS almak yanlış şey almak demek değil. 2. bölümdeki akıl yürütmeye göre beğendiğiniz görünüm büyük ihtimalle çipten gelmiyor ve küçük bir CMOS makine de bunu üretebiliyor; üstelik yeni ve garantili. Yalnızca “CCD” kelimesi için fazladan para ödediyseniz neye ödediğinizi bilin.

4. Akım ne kadar büyük: Çin, ABD ve Japonya’dan üç veri seti

Çin: sosyal platformlarda en büyük gürültü

Xinhuanet’in 4 Aralık 2024 tarihli “CCD Kameralar Yeniden Gündemde” haberi, şu ana kadarki en kapsamlı rakamları içeriyor:

  • Xiaohongshu’daki (RedNote) CCD ile ilgili konular toplam 4,04 milyar görüntülenme ve 1,65 milyon gönderiye ulaştı.
  • Douyin’deki CCD ile ilgili konular toplam 8,02 milyar oynatmaya ulaştı.
  • İkinci el platformu Xianyu’da son 7 günde tanesi 135 ila 400 yuan arasında 3.000’den fazla cihaz satıldı ve tek bir günde 19.000’den fazla kişi arama yaptı.
  • Chanmofang verilerine göre Douyin e-ticaretinin kamera kategorisinde “retro” diye pazarlanan kamera ürünleri 2024’ün ilk yarısında 75 milyon yuanı aşan satış yaptı; bu, bir önceki yıla göre %170 artış.
  • Shenzhen’in Huaqiangbei semtindeki tek bir elektronik çarşısında onlarca CCD kamera tezgâhı, ayrıca bu makineleri alıp onarmaya odaklanmış dükkânlar vardı.

Tek model fiyat sıçramalarına gelince, ETtoday Mart 2026’da Wuhan’daki bir CCD kamera kiralama ve satış dükkânının müdürünü aktardı: belli bir Canon iki yıl önce yaklaşık 1.000 yuan’dı, sonra 3.000 oldu, şimdi 4.000 yuan’ın üzerinde; müdür de “işin içinde çok spekülasyon var” dedi. Şubat 2026’da United Daily News, Yangcheng Evening News’in bir haberini aktardı: altı yıl önce 2.459 yuan’a alınan bir Canon şimdi ikinci elde 4.048 yuan’a satılıyor.

Çince internette dolaşan bir başka iddiaya göre “CCD işlem hacmi 2025’te bir önceki yıla göre %280 arttı”. Bu iddia tüketici topluluğu SMZDM’deki bir kullanıcı gönderisinden geliyor ve dayandığı verinin kaynağı belirsiz; bu yüzden bu yazı onu kullanmıyor.

ABD: TikTok ve eBay

  • The New York Times 7 Ocak 2023’te (“The Hottest Gen Z Gadget Is a 20-Year-Old Digital Camera”), TikTok’taki #digitalcamera etiketinin o tarihte 184 milyon görüntülenmeye ulaştığını yazdı. Aynı haber bir eBay sözcüsünü aktararak Nikon Coolpix aramalarının 2021’den 2022’ye %90 arttığını söyledi (bu eBay cümlesini İngilizce orijinalinden değil, Times’ı aktaran İspanyolca bir yayından okudum). Çince internette sık görülen “220 milyon” rakamı başka bir haberden: Fox News Şubat 2023’te etiketin yaklaşık son bir yılda “220 milyonu aşkın” görüntülenme aldığını yazdı. İki rakam farklı şeyleri ölçüyor, birbirine karıştırmayın.
  • NPR 9 Aralık 2024’te Z kuşağının kompakt dijital makinelere olan ilgisi üzerine bir haber dosyası yayımladı.
  • Canon PowerShot G7 X Mark III 2019’da çıktı ama ancak 2024’te viral oldu ve bir parça sıkıntısı yüzünden bir süre stokta kalmadı. 2019’da 749,99 ABD doları fiyatla piyasaya çıktı ve şu anda ABD’de liste fiyatı 879,99 ABD doları; ancak Digital Camera World Ağustos 2026’da ABD’deki güvenilir ikinci el kamera mağazalarının onu hâlâ 1.500 ABD doları ve üzerinde sattığını, bunun da güncel yeni fiyatın yaklaşık 1,7 katı olduğunu bildirdi.
  • Reuters Haziran 2024’te Fujifilm’in X100 serisine TikTok kitlesinin etkisiyle gelen talebin arzı aştığını ve görüntüleme biriminin (kameralar dâhil) 2023 mali yılında Fujifilm’in faaliyet kârının %37’sini oluşturduğunu, bir önceki yıl bu oranın %27 olduğunu bildirdi.

Japonya: kimin satın aldığına dair tek birincil veri

Yukarıdaki rakamların hepsi ya ilgi ölçüsü ya da tekil örnek. “Satın alanlar gerçekten gençler mi?” sorusunu asıl yanıtlayabilen şey, CIPA’nın Japonya’daki kamera alıcılarının yaşına dair verileri:

---
config:
  xyChart:
    width: 360
    height: 300
  themeVariables:
    xyChart:
      plotColorPalette: "#3a4a9d"
---
xychart-beta
    title "29 yaş ve altı alıcı (%)"
    x-axis ["2005", "07", "09", "11", "13", "15", "17", "19", "21", "23", "25"]
    y-axis 0 --> 20
    line [15, 14, 14, 11, 8, 7, 7, 5, 11, 4, 17]
Yıl 29 yaş ve
altı alıcı
2004 %21
2005, 2006 %15
2007 %14
2010 %13
2013 %8
2018 %4
2019 %5
2020 %3
2021 %11
2022 %13
2023 %4
2024 %15
2025 %17

Grafik ve tablo, CIPA’nın Japonya pazarındaki dijital fotoğraf makinesi alıcıları anketinin “objektifi sabit” sütunundan alındı: Japonya’da kompakt dijital makine satın alanlar arasında 29 yaş ve altındakilerin payı. Grafiğin telefonda okunabilmesi için yalnızca 2005-2025 arasındaki tek yıllar gösteriliyor; diğer yıllar tabloda. Dikkat edilmesi gereken, önce düşen sonra yeniden yükselen bir eğri. Kompakt makinelerin yeni yaygınlaştığı 2004’te alıcıların %21’i 29 yaş ve altındaydı; 2005-2007 arasında bu oran hâlâ %14-15’ti. Sonra gençler telefonla fotoğraf çekmeye geçti ve pay 2018-2020 arasında %3-5’e kadar düştü. 2021’de yeniden yükselmeye başladı ve 2025’te tekrar %17’ye çıktı.

Bu yüzden payın “%4’ten %17’ye sıçradığı” şeklindeki yaygın iddiayı iki katmanda okumak gerekiyor:

  • Başlangıç noktası dip: 2018’deki %4, gençlerin kompakt makine almaya en az yöneldiği yıllardan; 2023’teki %4 ise daha çok sıra dışı bir düşüşe benziyor.
  • Bitiş noktası tüm zamanların zirvesi değil: 2025’teki %17, 2000’lerin ortası ile sonundaki seviyeye dönüş. Gençler on yılı aşkın bir aradan sonra geri döndü.

Aynı ankette 60 yaş ve üzeri alıcıların payı 2023’teki %48’den 2025’te %27’ye düştü; bu hâlâ 29 yaş ve altı grubundan fazla. Akım yalnızca bir medya hikâyesi değil; alıcı kitlesi gerçekten gençleşiyor, ama tamamen yeni bir alıcı kitlesi oluşacak kadar uç bir noktaya da varmış değil.

Japonya’da ikinci el fiyatlar da aynı dönemde yükseldi. Haziran 2026’da Tayvan’daki Liberty Times 3C, Japon medyası ve ikinci el kamera satıcılarının rakamlarını aktardı: eskiden yaklaşık 5.000-10.000 yen’e satılan kompakt CCD makineler şimdi 20.000-40.000 yen’e gidiyor; yani yaklaşık 4 katına kadar.

Genel sevkiyatlar da bunu izledi. CIPA’ya göre objektifi sabit kompakt dijital makinelerin dünya genelindeki sevkiyatı 2025’te 2,437 milyon adede ulaştı; bu, bir önceki yıla göre %29,6 artış. Japonya iç pazarında objektifi sabit makinelerin sevkiyatı 525.000 adet oldu ve değiştirilebilir objektifli makinelerin toplamı olan 471.000 adedi geçti. Yalnızca Temmuz 2026 sevkiyatları bir önceki yılın aynı ayına göre %3,1 düştü, ancak Ağustos sevkiyatları 245.000 adet ile %32,9 arttı ve Ocak-Ağustos toplamı 1,694 milyon adet ile %15,3 yükseldi. Ağustos 2026 itibarıyla bir yavaşlama işareti yok.

Ünlülerin kullandığı modeller

Popüler modeller çoğu zaman ünlülerle ilişkilendiriliyor. Liberty Times 3C’nin Ocak 2026 tarihli bir derlemesine göre BLACKPINK’ten Lisa bir Sony Cyber-shot DSC-T77, Çinli oyuncu Shen Yue ise bir Canon IXUS 95 IS kullanıyor. Bu “ünlüyle aynı model” etiketleri doğrudan ikinci el ilan fiyatlarına yansıyor; söz konusu modeller için 6. bölümdeki model tablosuna bakın.

5. İkinci el CCD kamera alırken altı tuzak ve her birinin kontrolü

  1. Sony’nin 2005 ve 2006’da açıkladığı CCD arızaları en bilinen kusur. CCD’yi paketlemede kullanılan yapıştırıcı nemle bozuluyor; belirtiler vizörde ya da ekranda bozuk veya tamamen siyah görüntü, ya da makinenin hiç fotoğraf çekememesi. Sony iki aşamada müdahale etti ve ikisi de geri çağırma değil, süresi uzatılmış ücretsiz onarımdı. Ekim 2005’te ilk grubu açıkladı: çoğunlukla Ekim 2002 ile Mart 2004 arasında üretilmiş DSC-P ve DSC-U serisi modeller ile DSC-V1. Sony CCD’lerini başka üreticilere de sattığı için bu ilk aşama 100’den fazla kamera modelini etkilemiş olabilir; Canon, Konica Minolta, Nikon ve Fujifilm de arızalı CCD’leri değiştireceklerini duyurdu. Kasım 2006’da Sony 8 model daha ekledi: DSC-T1, T11, T3, T33, U40, U50, F88 ve M1 (Eylül 2003 ile Ocak 2005 arasında satılanlar) ve sorunun daha çok sıcak, nemli bölgelerde görüldüğünü belirtti. Bu uzatılmış ücretsiz onarımların hepsi sona erdi: 2005 grubu için Japonya’da Kasım 2009 sonuna, 2006’da eklenen 8 model için Kasım 2010 sonuna, T3 ve T33 için Mayıs 2011 sonuna kadar sürdü. Bugün bu modellerden birini alıp bozulursa onarımı kendiniz ödersiniz. Nasıl kontrol edilir: önce modeli üreticilerin o dönemki duyurularıyla karşılaştırın. Satıcıyla buluştuğunuzda aydınlıkta ve karanlıkta birkaç kare çekin, sonra yakınlaştırıp bozulma, renk lekesi ya da siyah görüntü olup olmadığına bakın. Satıcıdan internetten bulunmuş fotoğraflar değil, şimdi çekilmiş örnek kareler isteyin.

Sony Asia’nın 24 Kasım 2006 tarihli “Notice to Owners of Sony Digital Still Cameras” duyurusu: sayfanın üstünde 4 Haziran 2010 tarihli bir güncelleme, DSC-T3 ve DSC-T33 için ücretsiz onarımın 31 Mayıs 2011’de, diğer modeller için 30 Kasım 2010’da bittiğini belirtiyor; metin, Ekim 2005’te bazı modeller için ücretsiz onarımın uzatıldığını, belirtinin ekranda ya da elektronik vizörde bozuk veya hiç olmayan görüntü olduğunu ve şimdi çoğunlukla sıcak, nemli bölgelerde aynı belirtiyi gösterebilecek 8 model daha bulunduğunu söylüyor; “Applicable models” başlığı altında DSC-T1, DSC-T11, DSC-T3, DSC-T33, DSC-U40, DSC-U50, DSC-F88 ve DSC-M1 sıralanıyor.

Sony’nin kendi duyurusu iki şeyi açıkça gösteriyor: bu 8 model, Ekim 2005’teki ilk grubun ardından Kasım 2006’da “eklendi”; ve ücretsiz onarımın son tarihleri vardı: T3 ve T33 için Mayıs 2011 sonu, diğerleri için Kasım 2010 sonu. Ekran görüntüsü, Sony Asia duyurusunun Internet Archive kopyasından alındı (arşiv tarihi 20 Mayıs 2024, ekran görüntüsü 25 Eylül 2026; orijinal sayfa doğrudan erişimi engelliyor; yalnızca tarih, güncelleme notu, duyuru metni ve ilgili modeller gösteriliyor, özür bölümü çıkarıldı), arşiv, orijinal sayfa

Bir Sony Cyber-shot DSC-T33’ün önden görünümü: sağ üst köşesinde Carl Zeiss Vario-Tessar objektif, sol altta Zeiss Optical Zoom 3x etiketi ve alt kenarında Cyber-shot yazısı bulunan ince, beyaz bir gövde.

Sony Cyber-shot DSC-T33, Sony’nin Kasım 2006’da uzatılmış ücretsiz CCD onarım listesine eklediği 8 modelden biri; bu grubun (T3, T33) ücretsiz onarımı Mayıs 2011 sonunda bitti. Bir T1, T3, T11, T33, F88, M1, U40 ya da U50 görürseniz önce satıcıya CCD’nin değiştirilip değiştirilmediğini sorun, sonra yukarıdaki yöntemle test edin. Fotoğraf: DavidIvar, CC BY-SA 4.0, orijinal.

  1. Orijinal pillerin çoğu üretimden kalktı; geriye yalnızca muadil piller kaldı. Eski dijital makineler her modele özel lityum piller kullanır; orijinal üreticiler bunları çoktan üretmeyi bıraktı ve pratikte yalnızca muadil pil bulabilirsiniz. Eski piller yaşlanmış ya da şişmiş de olabilir. Nasıl kontrol edilir: almadan önce makinenin pil modelini araştırın ve muadil pil ile şarj cihazı bulunduğundan emin olun. Pil kapağını açıp orijinal pilin şişkin olup olmadığına bakın; şişmiş bir pili bir daha şarj etmeyin.

  2. Hafıza kartı formatlarındaki boşluk, elinizde makine olup içine takacak kart olmaması demek olabilir. Fujifilm ve Olympus, xD-Picture Card’ı Temmuz 2002’de piyasaya sürdü ve ikisi de 2009’da SD’ye geçti; 2010’dan itibaren tüm yeni Olympus makineleri SD ya da CF kullandı. Fujifilm’in xD yuvalı son makinesi 2009 tarihli F200EXR’dı (SD de alır). İlk Sony Cyber-shot’ların hepsi yalnızca Sony’nin kendi Memory Stick kartını alıyordu; ancak 2010 civarından itibaren hem Memory Stick hem SD kabul etmeye başladılar; örneğin DSC-T77 ve DSC-W150 yalnızca Memory Stick Duo alır. Bugün xD kartlar çoğunlukla eski stok. Nasıl kontrol edilir: kart yuvasının kapağını açıp hangi türü aldığına bakın. Satıcının kart verip vermediğini sorun, veriyorsa o kartla yerinde deneme çekimi yapın. Kart okuyucunuzun ya da bilgisayarınızın bu kart türünü okuyabildiğinden de emin olun.

Bir Fujifilm FinePix F200EXR’ın açılı görünümü: sağ üstünde 5x WIDE yazan şampanya altını renginde bir cep dijital makinesi; önünde “güzellik standardını değiştiren yeni boyutta bir CCD” ve “SUPER CCD EXR donanımlı” anlamına gelen Japonca etiketler var, açık renkli ahşap çıtalı bir bankın üzerinde duruyor.

Fujifilm FinePix F200EXR, 2009 modeli ve Fujifilm’in xD yuvalı son makinesi (SD kart da alır); Super CCD EXR sensör kullanıyor ve gövdesindeki fabrika etiketi onu açıkça “yeni boyutta bir CCD” diye pazarlıyor. Fotoğraf: 663highland, CC BY 2.5, orijinal.

Şeffaf mavi bir kart kutusunun önünde yan yana üç hafıza kartı: solda 256 MB’lık bir Sony Memory Stick PRO Duo, ortada 64 MB’lık bir Olympus xD-Picture Card ve sağda altın renkli kontaklarını gösterecek şekilde ters çevrilmiş bir xD kart.

Solda Sony makinelerinin kullandığı Memory Stick PRO Duo, ortada ve sağda Fujifilm ve Olympus makinelerinin kullandığı xD-Picture Card (sağdaki ters çevrilmiş). İkisi de bugünün standart SD kartından küçük ve hiçbiri SD yuvasına sığmıyor. Fotoğraf: Bela, CC BY-SA 3.0, orijinal.

  1. Objektifin dışarı çıkma mekanizması cep makinelerinin mekanik zayıf noktası. Kompakt bir makinenin objektifi açınca dışarı çıkar, kapatınca içeri girer; bu motor ve dişli düzeneği arızalanırsa makine objektif hatası verir ve açılmaz. Bununla ilgili sayısal bir arıza oranı verisi bulamadım, bu yüzden yalnızca bilinen bir risk olarak listeleyebiliyorum. Nasıl kontrol edilir: yerinde makineyi en az beş kez açıp kapatın ve birkaç kez yakınlaştırıp uzaklaştırın. Takılma ya da tuhaf sesler olup olmadığını dinleyin ve ekranda objektif hata mesajı çıkıp çıkmadığına bakın.

  2. Flaş kondansatörleri yaşlanır. “CCD görünümü”nün büyük kısmı doğrudan flaştan geliyor; yani bozuk bir flaş, makineyi almanın yarı nedenini ortadan kaldırır. İkinci el kamera satan bir mağazanın satın alma rehberi, arızalı flaş kondansatörlerini sık görülen bir sorun olarak sayıyor; aynı rehber ekrandaki koyu gölgelerden ve yaşlanan pillerden de söz ediyor. Nasıl kontrol edilir: flaşı açın ve art arda beş altı kare çekin. Her karede flaşın patladığından ve şarj süresinin uzamadığından emin olun; aynı anda ekranda koyu gölge ya da ölü piksel olup olmadığını kontrol edin.

  3. CCD kamera kılığına sokulmuş araç kameraları gerçek bir dolandırıcılık. Xinhuanet’in 2024 haberi, Çin’de araç kameralarını “CCD kameraya” dönüştüren satıcılardan söz etti. udn’nin 2022 tarihli bir haberi de dönüştürülmüş bir araç kamerasına 220 yuan ödeyen birini anlattı. Çin’den gelen mallar sınır ötesi e-ticaret yoluyla da satın alınabiliyor. Nasıl kontrol edilir: önce gövdedeki marka ve modelin üreticinin sitesinde ya da DPReview’da bulunabildiğini doğrulayın. Fiyat o modelin piyasa değerinin belirgin şekilde altındaysa, üzerinde marka ya da model adı yoksa veya satıcı yalnızca internetten bulunmuş fotoğraflar veriyorsa almayın.

Ayrıca ikinci el kamera satan bir mağazanın satın alma rehberi, bireysel satıcılardan alırken “%50 ya da daha yüksek ihtimalle arızalı ürün çıktığını” iddia ediyor; ancak bu rakamın nereden geldiğini söylemiyor, bu yüzden bu yazı onu kullanmıyor.

6. Popüler bir CCD model nasıl seçilir: on gerçek CCD makinenin özellikleri ve tuzakları

İnternetteki “en iyi CCD kamera” listeleri çoğu zaman CMOS modelleri de içine katıyor. Aşağıdaki on makinenin her birinin CCD sensörü, üreticinin teknik özellik sayfası, Canon Camera Museum ya da bir inceleme sitesinin teknik özellik sayfasıyla doğrulandı. Bazıları akımda adı geçen modeller, bazıları da özellikleri dikkate değer daha eski makineler. İkinci el fiyatlar bölgeye ve makinenin durumuna göre çok değiştiği için bu yazı fiyat vermiyor.

Model (yıl) Sensör Kart /
pil
Canon IXUS 130
(2010)
ABD: PowerShot
SD1400 IS
1/2,3 inç
CCD
14,1 MP
SD
NB-4L
Canon IXUS 95 IS
(2009)
ABD: PowerShot
SD1200 IS
1/2,3 inç
CCD
10 MP
SD (SDXC
yok)
NB-6L
Canon PowerShot
A620 (2005)
1/1,8 inç
CCD
7,1 MP
SD
4 × AA pil
Canon PowerShot
G10 (2008)
1/1,7 inç
CCD
14,7 MP
SD
NB-7L
Sony DSC-T77
(2008)
1/2,3 inç
CCD
10,1 MP
Memory
Stick Duo
NP-BD1
Sony DSC-W830
(2014)
1/2,3 inç
CCD
20,1 MP
SD veya
Memory
Stick
NP-BN
Nikon Coolpix
S3500 (2013)
1/2,3 inç
CCD
20,05 MP
SD
EN-EL19
Fujifilm
F200EXR (2009)
1/1,6 inç
Super CCD
EXR
12 MP
xD veya SD
NP-50
Fujifilm
F31fd (2006)
1/1,7 inç
Super CCD
HR
6,3 MP
yalnızca xD
NP-95
Olympus
µ 770 SW (2007)
ABD: Stylus
770 SW
1/2,33 inç
CCD
7,1 MP
yalnızca xD
LI-42B

Buradaki en işe yarar sütun hafıza kartı. On modelin yedisi bugün en yaygın tür olan SD kartı alıyor (F200EXR ikisini de alıyor); yani elinizdeki kartı takıp çekmeye başlayabilirsiniz. F31fd ve µ 770 SW yalnızca xD kart, T77 ise yalnızca Memory Stick alıyor; bunlar için kartı ve okuyucuyu ayrıca bulmanız gerekir. Bu on modelin hiçbiri Sony’nin 2005 ya da 2006 CCD arıza listelerinde değil (listeler için 5. bölüm, 1. maddeye bakın).

Her modelin öne çıkan noktaları

  • Canon IXUS 130: ABD’de PowerShot SD1400 IS, Japonya’da IXY Digital 400F adıyla satıldı. Akımda adı en sık geçen modellerden biri.

Bir Canon PowerShot SD1400 IS’in önden görünümü: objektif kapağı kapalı, ince siyah bir cep dijital makinesi; gövdenin sağında 14.1 Mega Pixels, solunda Canon ve PowerShot SD1400 IS yazıları var.

Avrupa’da IXUS 130 (Japonya’da IXY Digital 400F) adıyla satılan Canon PowerShot SD1400 IS, 1/2,3 inç CCD’li ve 14,1 megapiksellik bir 2010 modeli ve akımda adı en sık geçen modellerden biri. Fotoğraf Aralık 2010’da çekildi. Fotoğraf: Joe Ravi, CC BY-SA 3.0, orijinal.

  • Canon IXUS 95 IS: ABD’de PowerShot SD1200 IS, Japonya’da IXY Digital 110 IS adını taşıyor; Çinli oyuncu Shen Yue’nin kullandığı model. Yalnızca SD ve SDHC alıyor, yani yeni yüksek kapasiteli SDXC kartlar çalışmaz; 32 GB veya daha küçük kart alın.
  • Canon PowerShot A620: AA pille çalışıyor; tablodaki modele özel lityum pil gerektirmeyen tek makine, bu da üretimden kalkan pil sorununu tamamen ortadan kaldırıyor. Bedeli, bir cep makinesinden daha kalın bir gövde.
  • Canon PowerShot G10: 1/1,7 inç sensörlü üst düzey bir model; tipik bir cep makinesindeki 1/2,3 inç sensörden büyük olduğu için karanlık sahnelerde biraz daha az gürültü veriyor. Önceki model G9 (2007) de CCD kullanıyor; pili NB-2LH.
  • Sony DSC-T77: BLACKPINK’ten Lisa’nın kullandığı model. Yalnızca Memory Stick Duo ailesinden kart alıyor ve satın almanın önündeki en büyük engel bu.

Sony Japonya’nın DSC-T77 ürün sayfası: “Digital Still Camera DSC-T77”, durum “生産完了” (üretimi sona erdi), fiyat alanı “オープン価格” (serbest fiyat) ve altında ilk özellik satırı “髪の毛一本一本まで繊細に表現できる、有効1010万画素CCD”, yani her bir saç telini ince ayrıntısıyla yansıtabilen, efektif 10,1 megapiksellik bir CCD.

Lisa’nın kullandığı makine olarak anılan DSC-T77’nin Sony’nin Japonca sitesinde hâlâ bir ürün sayfası var. Sayfada “生産完了” (üretimi sona erdi) ibaresi bulunuyor ve listelenen ilk özellik “有効 1010 万画素 CCD” (efektif 10,1 megapiksellik CCD). Ekran görüntüsü, Sony Japonya’nın DSC-T77 ürün sayfasından alındı (25 Eylül 2026’da alındı; yalnızca model adı, üretimin sona erdiği bilgisi ve CCD satırı gösteriliyor), orijinal sayfa

  • Sony DSC-W830: 2014’te çıktı, popüler modellerin çoğundan beş altı yıl sonra; bu da onu son CCD kompaktlardan biri yapıyor. Hem SD hem Memory Stick kart alıyor.
  • Nikon Coolpix S3500: BLACKPINK’ten Jennie’nin kullandığı model (moda medyasının onun Instagram fotoğraflarından aktardığına göre). SD kart alan bir 2013 modeli.
  • Fujifilm F200EXR: Fujifilm’in kendi Super CCD EXR sensörünü kullanıyor; 1/1,6 inç ile bir kompakt için büyük sayılır. Hem xD hem SD ile çalışıyor.
  • Fujifilm F31fd: Fujifilm Super CCD HR, 1/1,7 inç bir sensör ve tablodaki en eski makine. Yalnızca bugün çoğunlukla eski stok olan xD kartları alıyor.
  • Olympus µ 770 SW: ABD’de Stylus 770 SW (Japonya’da μ770 SW) adıyla satıldı; su geçirmez, darbeye dayanıklı bir gövde üzerine kurulu. Yalnızca xD kart alıyor.

Super CCD, Fujifilm’in kendi CCD tasarımı. Piksel dizilimi standart bir CCD’den farklı, ama okuma hâlâ CCD usulüyle, yani “aynı çıkışta kuyruğa girerek” yapılıyor.

CCD’ye benziyor ama CCD değil

Aynı seriden olmak aynı sensörü taşımak demek değil. Canon IXUS 220 HS (2011), IXUS 130’dan yalnızca bir yıl sonra çıktı, ona çok benziyor ve hatta aynı NB-4L pili kullanıyor; ama arkadan aydınlatmalı bir CMOS sensörü var. Adındaki “HS”, Canon’un yüksek hassasiyetli CMOS sensör ile görüntü işlemcisini birleştiren HS System’ı anlamına geliyor. İkinci el alırken adında “HS” geçen her IXUS ya da PowerShot’ı CMOS kabul edin, sonra teknik özelliklerden doğrulayın.

Bu tablodan nasıl seçim yapılır

  • En az uğraş için: SD kart alan ve pili hâlâ muadil üreticilerden bulunabilen bir model seçin; örneğin IXUS 130, IXUS 95 IS, S3500 ya da W830. A620’de pil aramanıza bile gerek yok.
  • Biraz daha iyi görüntü kalitesi için: G10, F200EXR ya da F31fd gibi 1/1,7 inç veya daha büyük sensörlü bir model seçin; bunlar karanlıkta genellikle 1/2,3 inç modellerden daha iyi sonuç verir. Ama F31fd’de önce xD kart sorununu çözmeniz gerekir.
  • Ünlülerin kullandığı bir model için: T77, S3500 ve IXUS 95 IS’in hepsi uygun, ama “ünlüyle aynı model” etiketi ilan fiyatına yansıyor; yani ödediğinizin bir kısmı popülerliğe gidiyor. Baktığım ikinci el ilanlarda eski CCD makinelerin ilan fiyatları arasında on kat ya da daha fazla fark vardı ve bunu belirleyen çoğunlukla teknik özellikler değil, modelin adının anılıp anılmadığıydı.
  • Hangisini seçerseniz seçin, makine elinize geçince 5. bölümdeki altı tuzağı tek tek kontrol edin.

7. Kim ikinci el CCD kamera almalı, kim yenisini almalı, kime telefon yeter

İkinci el CCD kamera alması gerekenler

İstediğiniz makinenin kendisiyse, yani elinizde bir dönemin hissi, doğrudan flaşın genel görünümü, oyuncak gibi kurcalanacak bir şey, o zaman ikinci el bir CCD kamera en doğrudan seçenek; çünkü bütün tarifi eksiksiz koruyan yalnızca o dönemin makineleri.

Bedeli, bozulabileceğini ve bozulduğunda çoğu zaman onarmaya değmeyeceğini kabul etmek. Mantıklı yaklaşım, bütçeyi düşük ve orta fiyat aralığında tutmak, kısa süreli garanti veren satıcıları tercih etmek ve makine elinize geçince 5. bölüme göre madde madde kontrol etmek. Popüler, adı çok anılan bir modele en yüksek fiyatı öderseniz, ödediğinizin büyük kısmı görüntü kalitesine değil popülerliğe gider.

Yeni bir kompakt makineyle daha iyi edecekler

Makineyi her gün yanınızda taşıyacaksanız, garantiye ihtiyacınız varsa ve üretimden kalkan pillerle, hafıza kartı boşluklarıyla uğraşmak istemiyorsanız, yeni bir makine daha az zahmetli. FZ55 ve IXUS 285 HS A gibi giriş seviyesi modeller CMOS, ama 2. bölümdeki akıl yürütmeye göre aynı küçük sensör, doğrudan flaş ve makineden doğrudan çıkan görünümü verebiliyorlar; üstelik daha ucuzlar ve garantililer.

Canon G7 X Mark III, Fujifilm X100VI ve Ricoh GR IV ise başka bir sınıf: görüntü kaliteleri çok daha iyi, ama ABD’de ikinci el bir G7 X Mark III yeni fiyatının yaklaşık 1,7 katına satıldı. İstediğiniz “CCD görünümü”yse bu sınıfa para harcamak pek mantıklı değil. Her gün taşınacak iyi bir makine istiyorsanız bu sınıf paraya değer, ama fahiş fiyat ödemek yerine resmî stok yenilemesini bekleyin.

Telefon filtresiyle idare edecekler

Tek istediğiniz Instagram’da o renk tonuysa, telefonda renk ayarı yapmak ya da filtre kullanmak muhtemelen yeter. PetaPixel’in derlediği kör testler renk tarafının HSL ayarlarıyla yakalanabildiğini gösteriyor. Doğrudan flaşı ve düşük çözünürlüklü dokuyu taklit etmek daha zor, ama telefonunuzun da flaşı var; deneyin. Önce bir ay telefonunuzla çekip derdinizin makine mi yoksa renk mi olduğunu anlayın, sonra para harcayıp harcamayacağınıza karar verin.

Sonuç

  1. CCD kamera, CCD görüntü sensörü kullanan dijital fotoğraf makinesidir; bugün “CCD kamera” denildiğinde genellikle 2000’lerden kalma kompakt bir dijital makine kastedilir.
  2. CCD’de yükler kuyruğa girip tek bir çıkıştan okunur, CMOS’ta ise her hücrenin kendi yükselticisi vardır; CMOS hızlı olduğu, daha az enerji harcadığı ve daha az ısındığı için 2010 civarında ana akım oldu.
  3. “CCD görünümü” büyük ihtimalle koşulların bütününden geliyor: küçük sensörler, doğrudan flaş, dönemin renk ayarları ve makineden doğrudan çıkan düşük çözünürlüklü JPEG’ler. Kanıtlar teknoloji medyası ve kör testlerden geliyor; akademik bir araştırma bulamadım.
  4. “CCD kamera” diye satılan pek çok yeni makine, Kodak PixPro FZ55 ve Canon IXUS 285 HS A dâhil, aslında CMOS; teknik özelliklerdeki sensör satırına bakın.
  5. Akımın arkasında rakamlar var: Çin’de Xiaohongshu’da 4,04 milyar görüntülenme ve Douyin’de 8,02 milyar oynatma; Japonya’da 29 yaş ve altı alıcıların payı 2018’deki %4’ten 2025’te yeniden %17’ye çıktı, yani 2000’lerin ortası ile sonundaki seviyeye döndü (2004’te %21’di); Japonya’da ikinci el CCD makineler 20.000-40.000 yen’e yükseldi.
  6. İkinci el alırken en sık görülen altı tuzak: Sony’nin 2005 ve 2006’da açıkladığı CCD arızaları, üretimden kalkan piller, hafıza kartı boşlukları, objektif çıkma mekanizması, flaş kondansatörleri ve kılık değiştirmiş araç kameraları; her biri yerinde kontrol edilebilir.
  7. Doğrulanmış on popüler CCD modelden SD kart alan yedisi başlamak için en kolayı; F31fd ve µ 770 SW yalnızca xD, T77 ise yalnızca Memory Stick alıyor; adında “HS” geçen Canon modelleri çoğunlukla CMOS.

Daha fazla okuma

Ek 1: Bulamadıklarım

Bu soruları araştırdım ama güvenilir yanıt bulamadım; bu yüzden yazı bunları ele almıyor ve boşlukları tahminlerle doldurmuyor:

  • CCD ile CMOS arasındaki renk farklarına dair hakemli araştırmalar.
  • İkinci el dijital makinelerde objektif çıkma mekanizmasının arıza oranlarına ya da genel arıza oranlarına dair sayısal veriler.
  • Çin’deki “CCD işlem hacmi 2025’te bir önceki yıla göre %280 arttı” iddiasının orijinal veri kaynağı (yalnızca bir kullanıcı gönderisinde görüldü).
  • Bireysel satıcılardan alırken “%50 ya da daha yüksek ihtimalle arızalı ürün çıktığı” iddiasının kaynağı (yalnızca bir satıcının iddiası olarak görüldü).
  • The New York Times’ın Ocak 2023 haberinin İngilizce tam metni (ödeme duvarının arkasında); haberi lisanslı bir yeniden yayın ve ikincil alıntılar üzerinden okudum. NPR haber dosyasının ise yalnızca var olduğunu doğruladım.

Ek 2: Kaynaklar

Görsel kaynakları

Bu yazıdaki tüm fotoğraflar Wikimedia Commons’taki açık lisanslı dosyalardır ve aşağıda her birinin lisansına göre belirtilmiştir; kapak görseli, Canon PowerShot SD1400 IS (IXUS 130) fotoğrafının 16:9 oranında (üstten ve alttan) kırpılmış hâlidir. Metinde destekleyici kaynak olarak kullanılan iki resmî sayfa ekran görüntüsü fotoğraflardan sonra listeleniyor.

Anahtar kelimeler: CCD kamera, en iyi CCD kameralar, CCD kamera modelleri, CCD görünümü, CCD kamera nedir, CCD ve CMOS farkı, ikinci el CCD kamera, CCD kamera alırken dikkat edilecekler, CCD kamera fiyatları, kompakt dijital fotoğraf makinesi, Kodak FZ55, Canon IXUS

Sık sorulan sorular

CCD kamera nedir?

CCD kamera, CCD görüntü sensörü kullanan dijital fotoğraf makinesidir. CMOS sensörler 2010 civarında yaygınlaştıktan sonra CCD çoğunlukla 2000’lerin kompakt dijital makinelerinde kaldı. Bu yüzden bugün “CCD kamera” denildiğinde genellikle o dönemde üretilmiş, artık ikinci el piyasasına düşmüş cep boyu bir dijital fotoğraf makinesi kastedilir.

CCD kameralar gerçekten daha çok film gibi mi görünür?

Fotoğraflar bugünün telefonlarından gerçekten farklı görünür, ancak mevcut kanıtlar bunun tamamen çipten kaynaklandığı fikrini desteklemiyor. Teknoloji sitesi PetaPixel’in derlediği kör testler, CMOS fotoğraflarının HSL renk ayarlarıyla CCD makinelerin renk izlenimine yaklaştırılabildiğini gösteriyor. Daha makul açıklama o dönemin koşullarının bütünü: küçük sensörler, doğrudan flaş, üreticilerin o zamanki renk ayarları ve makineden doğrudan çıkan düşük çözünürlüklü JPEG’ler. Bu sonucun dayandığı kanıtlar teknoloji medyası ve kör testlerden geliyor; akademik bir araştırma bulamadım.

Kodak PixPro FZ55 bir CCD kamera mı?

Hayır. Kodak PixPro FZ55 1/2,3 inç CMOS sensör kullanır ve ABD’de JK Imaging tarafından Kodak marka lisansıyla üretilir. Canon IXUS 285 HS A da CMOS’tur. Bir makinede gerçekten CCD olup olmadığını anlamak için ürün başlığına değil, üreticinin teknik özellikler sayfasındaki “Görüntü sensörü” satırına bakın.

Hangi popüler modeller gerçekten CCD kullanıyor?

Bu yazı, sensörü üretici ya da inceleme sitelerinin teknik özellik sayfalarında doğrulanmış on modeli listeliyor: Canon IXUS 130, IXUS 95 IS, PowerShot A620 ve PowerShot G10, Sony DSC-T77 ve DSC-W830, Nikon Coolpix S3500, Fujifilm F200EXR ve F31fd ile Olympus µ 770 SW. En az uğraş için SD kart alan ve pili hâlâ bulunabilen bir model seçin. Adında “HS” geçen Canon modelleri çoğunlukla CMOS’tur; örneğin IXUS 220 HS.

İkinci el CCD kamera alırken neleri kontrol etmeliyim?

En az altı şeyi kontrol edin: modelin Sony’nin 2005 ve 2006’da açıkladığı CCD arıza listelerinde olup olmadığı, pil modeli ve muadil pil bulunup bulunmadığı, makinenin xD ya da Memory Stick kart kullanıp kullanmadığı, açıp kapatırken objektifin düzgün çıkıp girip girmediği, art arda birkaç çekimden sonra flaşın normal şarj olup olmadığı ve gövdedeki marka ile modelin gerçekten var olup olmadığı; böylece dönüştürülmüş bir araç kamerası almazsınız.

Kaynaklar: Çince orijinal ilk olarak 25 Eylül 2026'da (Taipei) yayımlandı ve 27 Ekim 2026'da güncellendi. Fiyatlar ve pazar verileri 25 Eylül 2026'da, kamera özellikleri ve düzeltmeler 27 Ekim 2026'da kontrol edildi.

Bu yazı joelin.cc’deki Geleneksel Çince özgün metinden uyarlanmıştır. Esas alınan sürüm özgün metindir. Çince özgün yazı